Alice Springs, Uluru, de Olga’s en Kings Canyon

Het hart van Australië, we zijn er. Het hart van Caroline gaat open. Ayers Rock zoals wij het kennen heet hier Uluru. Een echte fysisch geograaf die bij een Monoliet (want dat is deze berg namelijk) staat. Aangezien dit dus een bijzondere ontmoeting is…. Tsja daar wordt je stil van. De kleuren zijn overigens prachtig. Zeker bij zonsondergang zie je Uluru mooi verkleuren. Grappig dat in een eindeloos vlak landschap er zo maar ineens een grote steen 347 meter boven de grond uitsteekt. We zijn er omheen gelopen en dat is bijna 10 kilometer wandelen. Aan alle kanten de moeite waard.
In dit uitgestrekte vlakke landschap heb je op meer plaatsen van die bijzondere verschijnselen. Mount Conner is een tafelberg en ook zijn er de kloven van de Olga’s en Kings Canyon. Prachtig om naar te kijken en er foto’s van te nemen.























Gatenkaas


Australië moet een gatenkaas zijn. Op de honderden kilometers die we inmiddels naar het zuiden toe zijn afgezakt staat het landschap vol met termietenheuvels. Overal waar je kijkt steken ze gemiddeld 1,5 meter als hoge kathedralen omhoog. Verder in het noorden bij Kakadu hadden de termieten werkelijk enorme burchten gebouwd.

Over 774 kilometer, ga rechtdoor over rotonde ..





Onderweg gestopt bij de cuta cuta caves, .. de Devil’s marbels en zo nu en dan komen we de spoorlijn van de Ghan tegen. De trein rijdt hier slechts twee keer per week :-)
Het landschap begint inmiddels behoorlijk veel leger te worden, tot grote vreugde van Caroline. Daar is het dan, het eindeloze niets en de enorme ruimte. Soms doet het landschap een beetje aan Kenia denken. Niek vermaakt zich onderweg prima met de navigatie. De weg is niet moeilijk te vinden, vooral rechtdoor, een duitser zou de instructie prima snappen met immer gerade aus en het levert grappige instructies op. Gisteren zei de vriendelijke mevrouw van de TomTom: over 774 kilometer ga rechtdoor over de rotonde, tweede afslag !

Heet ik Florianne of toch Poekie?







Inmiddels zijn we aan onze reis naar Alice Springs (het midden van Australië) begonnen. Het gaat geweldig met de camper reizen. Veel ruimte, alles bij de hand en de poekie kan ook lekker spelen en slapen onderweg. Florianne doet het trouwens zo te zien super! Een vrolijke kleine spruit. Ze kan al goed zitten inmiddels, het vooruitkruipen gaat goed en ze heeft al kennis gemaakt met dorperwten, pasta, een boterham met boter en de kiwi’s zijn ook een groot succes. Nog even en ze werkt een kangaroesteak naar binnen. Florianne heeft het bovenbed in de camper. Boven de cabine is een groot twee persoonsbed waar ze prinsesheerlijk in haar eigen nomad tentje kan slapen.
Wel denk ze inmiddels dat haar naam Poekie is. Als je Florianne roept, geen reactie. Maar bij het roepen van de naam Poekie kijkt ze direct om.

Kakadu en Walibi's


Twee dagen Kakadu National Park. Een park dat voor het grootste gedeelte door Aboriginals wordt bewoond en beheerd. Momenteel is het park droog en dor, in afwachting van de het regenseizoen. Er zijn hier maar liefst 6 verschillende seizoenen in het jaar. Straks gaat alles weer groeien en bloeien en gaan de watervallen weer stromen. Na Kakadu zijn we aanbeland in Katherine Gorge. Een smalle doorgang van de Katherine River. Hier kan je met zoetwater krokodillen zwemmen. Het schijnt veilig te zijn maar we hebben er toch maar van afgezien na die taferelen met die zoutwaterkrokodillen.
Op de camping hebben we naast prachtige vogels de eerste Walibi’s gezien ! Wat een leuke lieve beestjes. Er waren er een stuk of drie, nieuwsgierig kwamen ze steeds dichterbij de camper tot op 1 meter afstand.

Jumping crocodiles!














Jumping crocodiles! De foto’s spreken voor zich. We zaten overigens wel gelukkig veilig op een grote boot ;-) Dat was ook hard nodig, die beesten komen gemakkelijk meer dan twee meter uit het water. Per jaar komen er toch nog meer dan 4 mensen om doordat zo’n zoutwaterkrokodil ze te pakken krijgt.

De mega-camper opgehaald


In Darwin een dagje heerlijk uitgerust. Rondgekeken en vooral lekker gerelaxed. Gezwommen en in de schaduw van de palmen gelegen. En de volgende dag de camper opgehaald. Dat had nogal wat voeten in de aarde. We hebben al met al ongeveer 5 uur bij het Apollo verhuurkantoor gezeten. Volgens de administratie was onze camperhuur niet betaald. Bellen om 5 uur in de ochtend naar Nederland naar de reisorganisatie had geen effect. Ze lagen nog op één oor. Uiteindelijk zat er niets anders op dan nog een keer betalen!! niet fijn, maar we kregen wel, ipv een 3 persoons camper een 6 persoons camper mee! Uiteindelijk belde de reisorganisatie in Nederland terug, het was ook in Nederland dag geworden. Nog even een gedoe om de net betaalde tweede keer huur terug te boeken, maar toch eindelijk op weg met onze megacamper.
O jee, links rijden is wel even wennen. Je rijdt aan de verkeerde kant van de weg schat! … en je snijdt een auto! Toch veilig aangekomen bij de supermarkt. We hebben hier de camper werkelijk tot de nok toe vol geladen met alle mogelijk etenswaar en heel veel water. In de supermarkt, je gelooft het niet, maar ze hebben Hagelslag!!!! Er was een heel vak met Nederlandse producten: beschuit, peperkoek, pepermunt, stroopwafels, roggebrood, zoute drop, bokkepootjes, speculaas, gevulde koeken, frietsaus en mergpijpjes. Naast het schap troffen we ook een deel van het TU delft team van de Solar race Challenge. Volgende week vertrekken ze voor een race van Darwin naar Adelaide, erg cool! Enfin, na de boodschappen onze koffers opgehaald bij het hotel en op naar de camping.