Denkend aan Holland !

Na Victor Harbor gaat de reis verder richting Melbourne. We kunnen uit twee routes kiezen en nemen de keuze voor landinwaarts langs de Grampians een nationaal Park, een mooi berggebied.
Het landschap richting de zuidkust, naar het begin van the Great Ocean Road doet denken aan Holland, al zal de landbouw hier iets grootschaliger zijn :-)

Pinguïns


Deze nacht kamperen we in Victor Harbor. Op Graniet Island (aan de kustrand, gelukkig met een loopbrug te bereiken) woont een grote kolonie blauwe pinguïns. We arriveren precies op tijd aan om mee te gaan op een pinguïntour. De tourguide, een rasechte pinguïnkenner en pinguïnfan vertelt vol enthousiasme over deze mooie grappige beestjes. Terwijl we naar hem staan te luisteren wandelen de beestjes gezellig op nog geen 2 meter afstand voorbij. Op Graniet Island nestelen de pinguïns en elke avond als het donker wordt komen de pinguïns aan land na een dag vissen. Ze voeden de kleintjes in het nest en voor de zon opkomt, verdwijnen ze weer in zee. Wiste je dat: een pinguïn hier maximaal 7 jaar oud wordt; twee maal twee jongen per jaar krijgt; de twee eieren drie dagen na elkaar worden gelegd en dat deze ook precies 3 dagen na elkaar uitkomen; zowel het mannetje als het vrouwtje de eieren uitbroedt; het scheidingspercentage bij pinguïns 5% is; het broeden 35 dagen duurt en de kuikens 8 weken later het nest verlaten. Slapen doet een pinguïn niet.

Kangaroo Island







Op Kangaroo Island zijn inderdaad een boel kangaroo’s. Goh wat raar. Nu nog die overstekende pinguïns waar meteen bij aankomst voor wordt gewaarschuwd. Het weer is overigens nog steeds niet verbeterd. De Camper schudt de hele tijd op en neer, of we nou rijden of stilstaan het maakt niet uit. Gierend, fluitend de wind doet zijn best. Een ding moeten we toegeven het is best Knus in de bus. De verwarming staat aan, dag en nacht. Op dit 155 kilometer lange eiland is het natuurlijk een must om het uiterste puntje te bezoeken. Op de steile kliffen beuken de golven met enorme krachten. Tussen hier en Antarctica zit niets, de golven hebben een lange aanloop en met deze windsnelheden van minstens windkracht 9 moeten we ons goed vasthouden anders waaien we hier letterlijk de oceaan in. Geen prettig vooruitzicht. De golven zijn vele meters hoog. Spectaculair om te zien en vooral omdat de zeeleeuwen zich er niets van aan trekken. Kangaroo eiland is mooi en zeer divers in landschap, geomorfologie en vegetatie, zeker de moeite waard. De terugreis is gelukkig rustiger en aan boord ontmoeten we de Duitse en de Zwitser waar we 4000 kilometer geleden naast stonden op de camping. Ook zij zijn op weg naar Melbourne en daarna naar Sydney, so we will meet again.

Nog geen zeebenen, Poekie wordt Pjoekie


Na onze Adelaide uitstap reizen we maandag af naar Kangaroo Island. Het weer staat op storm en we moeten met de boot. Als we de zee bereiken zien we flinke schuimkoppen. Veelbelovend ziet het er niet uit, de boot is niet bepaald een grote ferry. Jawel we hebben het geweten, de boot ging stampend en slingerend de haven uit en het werd alleen maar erger. Florianne hield het niet binnen, melk en brood en wat we er nog meer in hadden weten te krijgen, tevergeefs, het vloog er na 15 minuten varen net zo hard er weer uit. Wijzelf konden het maar ternauwernood voorkomen of we hadden meegedaan, net als een heleboel andere passagiers. Na een uur varen zijn we aan de overkant in de haven eerst maar een uurtje gaan bijkomen van deze reis en Pjoekie ging lekker in bad.


Op bezoek in Adelaide


Na de omzwervingen in de Australische wijngebieden, ja Caroline heeft natuurlijk een voorraad ingeslagen vervolgen we onze weg naar Adelaide.
Op vrijdagavond bellen we bij Jan, Mikaela en Nora aan. Het was leuk om elkaar weer te zien en de twee meiden (Nora is een maandje jonger dan Florianne) vonden elkaar razend interessant.










Florianne heeft Nora geleerd hoe ze rechtop kan zitten en hoe je zelfstandig uit de fles drinkt. In ruil hiervoor liet Nora Florianne met al haar speelgoed spelen :-) .

Na een bezoek aan Cleland wildlifepark (hier kan je kangaroos, walibies en koalabeertje voeren en knuffelen), een stadswandeling en een bezoek downtown Adelai

de zijn we maandagmorgen weer vertrokken. De volgende ontmoeting is zeer waarschijnlijk in Utrecht, gezellig !

Het brandalarm werkt prima

Vanavond bleek dat het brandalarm van de camper prima functioneert. Ja idd Caroline was aan het koken, hihi. Morgenavond eten we bij Jan en Mikaela en little Nora in Alelaide.

Van Melrose naar Clare Valley (proost)

De afgelopen twee nachten hebben we doorgebracht op een grappige camping in Melrose (place). Met de camper aan een kabbelende beek. We stonden op de camping tussen een groot aantal Australische families. Het is deze week voorjaarvakantie en zo blijkt gaat een groot deel Australiërs de natuur (outback) in. De voornaamste bezigheden zijn dan: wandelen, mountainbiken, barbecueën, kampvuur maken en bier/wijn drinken. Wij hebben vrolijk meegedaan. Florianne vond het heerlijk in de rugdrager en babbelde er lustig op los tijdens de wandeltocht. ‘s Avonds een eigen kampvuur aangelegd en genoten van de lokale wijn. Melrose ligt in het zuidelijke deel van de Flinders Range (bergketen) en het landschap is dan ook reliëfrijk, glooiend en lieflijk. Groene ronde heuvels die engels aandoen met prachtige groene weiden vol schaapjes, paarse bloempjes en kabbelende beekjes. Het is hier een belangrijk wijngebied, tot grote vreugde van Caroline. Het bezoeken van een wijnproducent voor een wijnproefsessie staat dan ook voor morgen op het programma. Het contrast in landschap met een paar dagen geleden is enorm. Het hete droge Coober Pedy lijkt een andere wereld in vergelijking met dit gebied. Voor ons gevoel rijden we nu in de franse wijngebieden met dat verschil dat hier zo nu en dan een kangaroe voorbij komt springen of een papagaai voorbij vliegt. Ook is de temperatuur een heel ander verhaal. Hadden we in het noorden van Australië de airco in de camper voluit blazen, staat nu de verwarming de hele nacht aan om te voorkomen dat we blauwbekkend wakker worden….brrrrrr