Terug naar de kust

De tijd verstrijkt, we zijn al in week 7 aangekomen en de afgelopen dagen hebben we veel gereden en veel gedaan en weinig geschreven en al helemaal geen internet kunnen vinden. We zijn inmiddels nog maar een week verwijderd van ons vertrek uit Australië. Gek idee zo na bijna 2 maanden en al 9600 kilometer. Een korte terugblik vanaf de Blue Mountains want daar waren we gestopt met de reisverhalen. Na deze prachtige bergketen te hebben verlaten zijn we doorgekacheld via de New England Table Mountains. Wederom een prachtig binnenland gebied een paar honderd kilometer bij de kust vandaan. Het landschap is lieflijk te noemen en afwisselend met groene heuvels, oude bomen, heggetjes en stukjes bos tussen de landerijen. We gaan weer op weg naar de kust met als doel Coffs Harbor. We hebben het doel om met de dolfijnen te gaan zwemmen in deze plaats. Helaas vol en drie dagen later is er pas weer plek. Jammer want daar gaan we dus niet op wachten. De trip wordt na een dagje strand de dag daarop voortgezet naar het noorden, richting Brisbane. Eerst belanden we aan de Gold Coast. Dit is zeg maar de Costa del Sol van Australië. Hoogbouw aan het surfersparadise. Vanuit Tweeds Head rijden we via Byron Bay wat het meest oostelijke puntje is van het vasteland van Australië door naar de Gold Coast. Hier lukt het zowaar om in een wildlife rescue annex pretpark alsnog om een dolfijnen ontmoeting te boeken. Wat zijn ze prachtig en sierlijk die beesten. Nieuwsgierig komen ze de toeristen bekijken en ze vinden het heerlijk om in het water te spelen en de show te stelen. Springen, zwaaien met flippers en staarten, ondersteboven zwemmen enzovoorts. We mogen ze aaien en vasthouden, ze vinden het allemaal best. De dolfijnen luisteren braaf als we opdrachten geven met gebaren. Wat een ervaring! Na onze eigen dolfijnenshow hebben de echte parkshow nog bekeken. Surfen krijgt toch echt een andere betekenis als je niet op een plank staat maar op een dolfijn, of zelfs twee.